Ορισμός Εργασίας για την Άρνηση και τη Διαστρέβλωση του Ολοκαυτώματος

Ορισμός Εργασίας για την Άρνηση και Διαστρέβλωση του Ολοκαυτώματος

Τα 31 κράτη-μέλη της Διεθνούς Συμμαχίας για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος (IHRA) υιοθέτησαν τον «Ορισμό Εργασίας για την Άρνηση και τη Διαστρέβλωση του Ολοκαυτώματος» κατά τη διάρκεια της Ολομέλειας στο Τορόντο του Καναδά, τη 10η Οκτωβρίου 2013.

Ο ορισμός βασίζεται στο συμπέρασμα ότι, η άρνηση και η διαστρέβλωση του Ολοκαυτώματος πρέπει να καταπολεμηθούν τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η σύνταξη του ορισμού πραγματοποιήθηκε από εμπειρογνώμονες της Συμμαχίας, οι οποίοι μετέχουν στην Επιτροπή για τον Αντισημιτισμό και την Άρνηση του Ολοκαυτώματος, σε συνεργασία με τους εθνικούς εκπροσώπους των κρατών-μελών, με σκοπό τη χρήση του ως εργαλείου εργασίας.

Ορισμός Εργασίας για την Άρνηση και τη Διαστρέβλωση του Ολοκαυτώματος

«Η άρνηση του Ολοκαυτώματος είναι η έκφραση και η συστηματική απόπειρα διάδοσης απόψεων, οι οποίες αρνούνται την ιστορική πραγματικότητα και το εύρος της εξόντωσης των Εβραίων από τους Ναζί και τους συνεργούς τους κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που είναι γνωστή ως Ολοκαύτωμα ή Σοά. Η άρνηση του Ολοκαυτώματος αναφέρεται, συγκεκριμένα, σε κάθε προσπάθεια να υποστηριχθεί ότι, το Ολοκαύτωμα δεν συνέβη.

Η άρνηση του Ολοκαυτώματος δύναται να περιλαμβάνει τη δημόσια άρνηση ή τη δημόσια αμφισβήτηση της χρήσης των κυριοτέρων μηχανισμών εξόντωσης (όπως θάλαμοι αερίων, μαζικές εκτελέσεις δια τυφεκισμού, ασιτία και βασανισμοί) ή της συνειδητής πρόθεσης για τη γενοκτονία του Εβραϊκού λαού.

Η άρνηση του Ολοκαυτώματος στις ποικίλες μορφές της είναι έκφανση του αντισημιτισμού. Η προσπάθεια άρνησης της γενοκτονίας των Εβραίων είναι προσπάθεια να απαλλαγούν ο Εθνικοσοσιαλισμός και ο αντισημιτισμός από την ενοχή ή την ευθύνη της γενοκτονίας του Εβραϊκού λαού. Οι μορφές άρνησης του Ολοκαυτώματος περιλαμβάνουν, επίσης, κατηγορίες που διατυπώνονται εναντίον των Εβραίων είτε για μεγαλοποίηση είτε για ψευδή κατασκευή του Ολοκαυτώματος με στόχο πολιτικά ή οικονομικά οφέλη, ως εάν το ίδιο το Ολοκαύτωμα να ήταν αποτέλεσμα συνωμοσίας που σχεδιάσθηκε από τους Εβραίους. Σκοπός αυτής της θεωρίας είναι να ενοχοποιήσει τους Εβραίους και να καταστήσει, εκ νέου, θεμιτό τον αντισημιτισμό.

Συχνά, στόχοι της άρνησης του Ολοκαυτώματος είναι η απενοχοποίηση τού σαφώς εκπεφρασμένου αντισημιτισμού ενώ, συνάμα, προωθεί πολιτικές ιδεολογίες και συνθήκες κατάλληλες για την επανάληψη ομοίου τύπου γεγονότος, με αυτό που αρνείται.

Η διαστρέβλωση του Ολοκαυτώματος παρατηρείται, μεταξύ άλλων:

1. Στις σκόπιμες προσπάθειες να δικαιολογηθούν ή να ελαχιστοποιηθούν οι συνέπειες του Ολοκαυτώματος ή των βασικών παραγόντων που το επέτρεψαν και το ευνόησαν, συμπεριλαμβανομένων των συνεργατών και των συμμάχων της Ναζιστικής Γερμανίας.

2. Στη χονδροειδή ελαχιστοποίηση του αριθμού των θυμάτων του Ολοκαυτώματος εν αντιθέσει προς τα δεδομένα των αξιόπιστων πηγών.

3. Σε κάθε απόπειρα να κατηγορηθούν οι Εβραίοι ότι, ήταν υπαίτιοι της γενοκτονίας, την οποία υπέστησαν.

4. Σε δηλώσεις που παρουσιάζουν το Ολοκαύτωμα ως θετικό ιστορικό γεγονός. Τέτοιες δηλώσεις δεν αποτελούν άρνηση του Ολοκαυτώματος, αλλά συνδέονται στενά με αυτήν ως ακραίες μορφές αντισημιτισμού. Αντίστοιχες δηλώσεις ενδέχεται να υποδηλώνουν ότι, το Ολοκαύτωμα δεν επεκτάθηκε αρκετά ώστε να επιτύχει τον στόχο της “Τελικής Λύσης στο Εβραϊκό Ζήτημα”.

5. Σε οποιαδήποτε προσπάθεια να μειωθεί η ευθύνη για την ίδρυση στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξολόθρευσης, που δημιουργήθηκαν και λειτούργησαν από τη Ναζιστική Γερμανία, ενοχοποιώντας ψευδώς άλλα έθνη ή εθνοτικές ομάδες».